Federico García Lorca (1898 – 1936)

 

Paxşana dawiyê 

Keviran davêjin esmên

(Fragment)

                                 Husên Hebeş

 Pêşgotin ji vê minhoyê re:  Ev minhoya „Keviran davêjin esmên“ perçepaxşana dawiyê ya Fêdêrîko Garsiya Lorka nivisiye. Xizmeke wî  di sedsaliya bûyûna Lorka de, li  mala wî  dîtibû, û ew di rojnama spanî  ABC –ê de belavkir.  Wêjevan Ines Hagemeyer ew têksta wergerand elmanî. I. Hagemeyer li Berlinê hatiye dinê, li gel malbata xwe çûye Ûrogway, li Motêvêdyo mezin bûye, li wir û li Elmaniya xwendiye. Wek mamosta zimanê elmanî li Geothe-Instit, li pir welatên spanîaxêv xebitiye. Ji sala 1981 –a de di redeksyona kovara „Dichtungring“ de dixebite, min ew di civîneke rêxistina Yekîtîya Nivîskarên Elman li Bonnê naskir û  jê  xwest, ku rê bide min ez jî vê berhemê wergerînim kurdî. Di nameya xwe ya di 30.06.2005 – de ji min re nivisîbû, şabûna xwe numakir bi wê pêşnîyazê û rêdana wergerê da min. Ev jî werger e:

 Gavê keviran davêjine esmên, sirweya êvarkî dilerze! Weha ji min re cobara meng şirovedike, çawa ji wan candaran ditirse. Ji dûr ve min carekê dît, ku kalemêrek û xortek dihatin. Rûyên wan sirrîbûn û destên wan dirêj dirêj bûbûn. Dema herdu seyrangeran helperrîna matmayîye keviran li nav kewşenê dîtin, ew di cihên xwe de rawestiyan. Û yê xort got: „Zaro deriyê camanî kervirdikin.“ Liser wê yekê kalemêr bersivand: „Ew bimeraq li abedînê digerrin û di ber re keseran dikşînin.“

 Derbasbûna keviran di ser wî pêpşgirrê neçemyayî re bizaveke pesindar ji binketina kuştinî re peydakir. Bi saya kirina dilê hêzdar kereste (madde, Materie) tê vejandin. Ew kevirên li nîvê rê ketine, tibê ew dudilî ne li wê mirinê. Hin jî serikên xweye pêrryanî xwarkirin û binermî dahatin. Hineke din jî xwavêdihatin wek çavine vekirî, çawa ku tîreke birûskanî li wan dabe û kwîrkiribin. Pirraniya wan bişayanî tewjma bayê guhêrbar gotirkirin, û hercarê gava li orta dîwarê çavrênekirî diketin, ew bisergêjî û xwîlibûyî li ser erdê toldibûn.

Kevirên ji aliyên zaroyên porreş, porsîs û porqehwerengî de dihatin avêtin. Her kevirek xwedî rengek û têvel hest bû. Hinek ji wan mîna pozê tîrekê bûn, hinek jî nola serê ava ji bîrekê de hildavêt bûn.

 Kalêmêrî rêwî bixemgînî li komika zaroyan nirrî û axaft: „Xwedê çivîk afirandin, dema kevir avêtine asmên.“  Û şevê dest bi gerrîna xwe kir.                         

 Wergera Ines Hagemeyer, 1998

Wergera Husên Hebeş  12.07.2007

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s